ΜΆΡΩ ΚΟΝΤΟΎ - ΜΙΑ ΙΤΑΛΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ

blog

Μάρω Κοντού: Η γυναίκα που δίδαξε τη διαχρονική κομψότητα

Μάρω Κοντού: Το διαχρονικό style icon της ελληνικής μόδας

Υπάρχουν άνθρωποι που ακολουθούν τη μόδα της εποχής και υπάρχουν εκείνοι που, χωρίς καν να το επιδιώκουν, γίνονται οι ίδιοι σημείο αναφοράς. Η Μάρω Κοντού ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με καριέρα που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, δεν καθιερώθηκε μόνο ως μία από τις κορυφαίες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και ως ένα από τα πιο διαχρονικά πρότυπα κομψότητας.

Το στιλ της δεν βασίστηκε ούτε στην υπερβολή, ούτε στην επίδειξη. Αντίθετα, εξέφραζε μια βαθιά κατανόηση της αισθητικής, της ισορροπίας και της προσωπικότητας. Πίστευε πως το ρούχο πρέπει να αναδεικνύει τον άνθρωπο και όχι να τον επισκιάζει.

Μια φιλμογραφία που έγινε μάθημα μόδας

Οι ταινίες της Μάρως Κοντού αποτελούν σήμερα ένα μικρό αρχείο της εξέλιξης της γυναικείας μόδας. Σε μια εποχή που το Παρίσι όριζε τις διεθνείς τάσεις, μέσα από τους οίκους Dior, Balenciaga και Givenchy, οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πολλές Ελληνίδες. Κάθε ρόλος της άφησε πίσω του αξέχαστες εικόνες στιλ.

Στην ταινία «Αλίμονο στους νέους» (1961), ως Ρίτα, στο πλευρό του Δημήτρη Χορν, η Μάρω Κοντού διατήρησε τα στοιχεία της θηλυκής σιλουέτας που καθιέρωσε ο Dior την προηγούμενη δεκαετία, μεταφέροντας στην ελληνική οθόνη τη γοητεία του περίφημου «New Look». Η μεταμόρφωση της Ελενίτσας, στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965), ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική κινηματογραφική εξέλιξη της γυναικείας εικόνας. Τα άψογα ραμμένα ταγιέρ, οι αυστηρές γραμμές και τα δομημένα παλτό ανέδειξαν μια γυναίκα δυναμική, κομψή και ανεξάρτητη, αποτυπώνοντας την αισθητική του ευρωπαϊκού tailoring της δεκαετίας του ’60. Με το ρόλο της ευγενικής και καλλιεργημένης οικονόμου Μαίρης, στον «Στρίγγλο που έγινε αρνάκι» (1967), ενσάρκωσε ένα κομψό και λιτό αστικό στιλ, με τις καθαρές γραμμές της εποχής, ενώ ως Μπιάνκα, στην ταινία «Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη» (1968), η εικόνα της πέρασε σε μια πιο ανάλαφρη και κοσμοπολίτικη αισθητική. Με τα αέρινα φορέματα και τις πιο τολμηρές επιλογές, μετέφερε στην ελληνική οθόνη την ανεμελιά και τη φινέτσα της ιταλικής Ριβιέρας.

Στον «Καπετάν Φάντης Μπαστούνι» (1968), υποδυόμενη μια πρώην τραγουδίστρια, την Μαρίνα, έδειξε ότι η αληθινή κομψότητα βρίσκεται στην απλότητα. Αν και ο ρόλος της ήταν μιας κυνηγημένης γυναίκας, τα ρούχα της συνέθεσαν ένα από τα πιο ωραία casual στιλ του ελληνικού σινεμά.

Η γυναίκα που υιοθέτησε το «Quiet Luxury» πριν γίνει τάση

Πίσω από αυτές τις κινηματογραφικές εικόνες βρισκόταν ασφαλώς και η αισθητική των δημιουργών της εποχής, όμως η Μάρω Κοντού είχε το σπάνιο χάρισμα να μετατρέπει το ένδυμα σε προσωπική έκφραση. Οι εμφανίσεις της δεν ήταν απλώς κοστούμια για ρόλους. Αντικατόπτριζαν μια προσωπική αισθητική που υπηρετούσε με συνέπεια και στην καθημερινή της ζωή.

Αυτό που σήμερα περιγράφεται ως Quiet Luxury χαρακτήριζε την αισθητική της, ήδη από τη δεκαετία του ’60, επιλέγοντας ρούχα που απέπνεαν διακριτική πολυτέλεια. Υπήρξε επίσης από τις Ελληνίδες ηθοποιούς που υιοθέτησαν νωρίς στοιχεία του ανδρόγυνου ντυσίματος, δείχνοντας ότι η θηλυκότητα μπορεί να ξεχωρίσει. Αναπόσπαστο στοιχείο της εικόνας της υπήρξαν και τα μεγάλα κοκάλινα γυαλιά ηλίου, τα οποία παρέμειναν σήμα κατατεθέν της, μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Η κληρονομιά μιας γυναίκας που έδειξε τι σημαίνει στιλ

Η Μάρω Κοντού ερμήνευσε τη μόδα με τον δικό της, μοναδικό, τρόπο και απέδειξε πως το στιλ δεν αγοράζεται. Δεν κρύβεται στις ετικέτες των ρούχων, αλλά στον τρόπο που περπατάς, που μιλάς, που εκφράζεις τον εαυτό σου.

Σε μια εποχή εναλλασσόμενων τάσεων και γρήγορης μόδας, η δική της αισθητική υπενθυμίζει πως το κομψό στιλ χτίζεται με αυτοπεποίθηση και αυθεντικότητα πάνω στην ποιότητα, την απλότητα και τον χαρακτήρα.

Η Μάρω Κοντού μπορεί να έφυγε από τη ζωή, όμως η αισθητική της παραμένει ζωντανή. Σε κάθε καλοραμμένο ταγέρ, σε κάθε λευκό πουκάμισο, σε κάθε γυναίκα που επιλέγει τη διακριτική κομψότητα αντί της επίδειξης, υπάρχει κάτι από τη δική της φιλοσοφία. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο αποτύπωμα που μπορεί να αφήσει ένα πραγματικό style icon.

Από τον Κίμωνα Αθανασιάδη,

(δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας Θράκης)